Ο Καιρός!

Παίζοντας, με του καιρού τους κύκλους,

τον δρόμο και τις παλιές ορμές ξεχάσαμε.

Τα μονοπάτια πέτρες γέμισαν ,

και αγκάθες και στροφές ανέξοδες.

Παίζοντας με τον χρόνο και τα όνειρα,

γράψαμε τραγούδια και ιστορίες, πολλές.

Αφήσαμε ένδοξες γραφές, στα μάρμαρα,

γεμίσαμε τους τόπους με σκιές,

γράψαμε μεγάλα παραμύθια, πολλά!

Υψώσαμε ναούς τρανούς, μέχρι τους ουρανούς,

για τα παιδιά μας, τους Θεούς!

Φορτώσαμε τα κάτασπρα καράβια, 

με άξιες πέτρες και ακριβές, ρουμπίνια,

διαμάντια, σμαράγδια, ζαφείρια και πολλά χρυσαφικά.

Μαύρα και κόκκινα πανιά σηκώσαμε,

για τον μακρινό, τον άλλο ορίζοντα.

Το ατέλειωτο ταξίδι ξεκινήσαμε!

Ψάχναμε και ψάχνουμε, ακόμη, αλήθειες.

Αλήθειες μεγάλες σαν τα όνειρα.

Έχουμε γίνει πειρατές σε άγραφες θάλασσες,

χαθήκαμε μέσα στους κύκλους τους μεγάλους

του χρόνου και του καιρού τους κύκλους.

Πολλοί και ατέλειωτοι οι ορίζοντες!

Σαν τις χάντρες και τις προσευχές,

ατέλειωτος είναι, ο αιώνιος κύκλος.

Ο ένας μετά τον άλλο , 

σαν τις άγνωστες Αλήθειες,

σαν τους άγνωστους Θεούς,

κάνουν Κύκλους στις απαλάμες μας!

Άπειρους Κύκλους !

γ.σ.δ.