ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ

 

ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ

Της Νύχτας τα καμώματα,
παίζουν με τις καρδιές μας.
Ανθρώπους και στεναγμούς,
φωνές και θύμησες πολλές,
γεμίζουν τα όνειρα μας.

Της Νύχτας τα παιδέματα,
πολεμιστές μας κάνουν,
σε μάχες και σε πόλεμο,
ατέλειωτο μας βάζουν.

Μάχες μεγάλες και τρανές,
γεμίζουν τα όνειρα μας,
με στεναγμούς και αίματα,
στερεύουν την καρδιά μας.

Ο Έρωτας και ο Πόλεμος,
ποτάμια δάκρυα σπέρνουν,
πνίγουνε τις πολλές καρδιές,
και καίνε τα παλάτια.

Οι βρύσες εστερέψανε,
και τα δεντρά εσκύψαν,
και οι άνθρωποι γονατιστοί,
ψάχνουνε τις άγνωστες Αλήθειες.

Στα απάτητα ψηλά βουνά,
γκρεμοί απελπισίας και φόβου,
πέτρινες σκάλες και μονοπάτια,
Σήμερα Βασιλεύει μόνο η Σιωπή.

Όνειρα, σύννεφα και αέρας,
τον παλιό τον κόσμο ξεριζώνουν.
Της γνώσης τα λιμάνια μακριά,
αγκυροβόλια της ευκαιρίας,
δεν υπάρχουν, άγνωστα είναι.

Ούτε πέρα από τους ορίζοντες,
του καιρού και της ζωής,
δεν υπάρχουν, βέβαια λιμάνια,
του χρόνου οι ταξιδιώτες λένε!

γ.σ.δ. με λἐνε, αν θέλετε