Ο ΚΑΙΡΟΣ

Ο ΚΑΙΡΟΣ

Άκουσε μάτια μου.

Ο Θάνατος και η Ζωή,
αγκαλιασμένοι πάνε,
θερίζουν και αλωνίζουνε,
στους ανθισμένους κάμπους.
Λουλούδια και ψηλά δεντρά,
κόβουν και καταστρέφουν,
και ύστερα βάζουνε φωτιά και
αστροπελέκια ρίχνουν.

Άκουσε μάτια μου γλυκιά.

Στα αλώνια μέσα τα παλιά,
τα μαρμαροχτισμένα,
το αίμα και τα όνειρα,
δεμάτια καμωμένα.
Πονούν ψυχές,
πονούν καρδιές,
κλαίνε τα παλικάρια,
εγκλείσανε οι δρόμοι μας,
δεν έχει ούτε λαγκάδια.

Άκουσε μάτια μου καλά.

Ήρθανε η νύχτα και η βροχή,
Ήρθε και το χαλάζι,
εφύγανε και τα πουλιά,
και η γης αναστενάζει.
Στερέψανε τα δάκρυα,
και οι βρύσες εχαλάσαν,
ήρθε ο καιρός της μοναξιάς,
χωρίς ψυχή και πάθια.

Άκουσε μάτια μου όμορφα.

Πολλοί ανθρώποι ήρθανε,
πολλοί ανθρώποι εφύγαν,
στα παραμύθια τα παλιά,
ξεκούραση δεν βρήκαν.
Παιγνίδια επαίξαν τρομερά,
στα μαρμαρένια αλώνια,
πολλές φορές στο γόνατο εβάλανε το χάρο,
μα πάντοτε, στα ύστερα, εκείνος ενοικούσε.

Άκουσε μάτια μου.

Τον βάζουν κάτω μια φορά,
τον βάζουν κάτω δέκα,
τον βάζουν κάτω εκατό,
μ' αυτός πάντα νικούσε.
Και ύστερα γράψανε χαρτιά,
εγγράψαν και βιβλία,
όνειρα τα γεμίσανε, ελπίδες και χρυσάφι,
παλάτια εκάμανε πολλά,
στους ουρανούς τα χτίσαν.

Άκουσε μάτια μου όμορφα

Χωρίς αλέτρι και πανιά,
οργώσανε τον κόσμο,
στον ουρανό και τ'αστρα,
όνειρα εσπείραν και πολλές ελπίδες.
Αναστενάζει ο χάρος,
σκοτώνει ο χάρος και νικά,
πάντα νικά,
μα ανθρώποι δεν πεθαίνουν.
Γράφουν τραγούδια και όνειρα,
Στα δειλινά χορεύουν,
στα αλώνια τα παλιά,          
και θύμησες σαν τα βουνά,
πλέκουν και τραγουδούνε.

Άκουσε αγάπη μου όμορφη

Ο Θάνατος και η Ζωή,
αγκαλιασμένοι πάνε,
με δάκρυα και όνειρα,
στιγμές, λιμάνι, ψάχνουν,
χωρίς αέρα, απάνεμο,
να δέσουν το καράβι,
να βρουν της λήθης το νερό,
να πιουν και να ξεχάσουν.

γ.σ.δ.

στην Μαρία μας

La metafora della Vita

LA COPPA

Non è una coppa di cristallo.

Non è trasparente, ne scintillante.

È vecchia, antica come la stessa vita.

È di coccio, sporco e scheggiato!

Έ di legno, scura, dal tempo segnata!

Malandata e scheggiata dalla vita, è.

La Coppa, la coppa della Vita!

Gioie e dolori, è piena.

In mezzo all'aia di marmo bianco,

Unica e sola, aspetta!

Aspetta, aspetta sempre il prossimo.

Il prossimo passante, in silenzio.

Nessuno passa, senza bere!

Avanti, avanti gente,

avanti il prossimo, avanti un altro...

Il prossimo, il prossimo passante.

La coppa aspetta, aspetta il prossimo.

La Coppa della Vita, aspetta!

La Coppa!

gsd Perastikos

ΑΣΠΑΣΙΑ

Χτυπά ο αέρας δυνατά, φυσά και τρέμει ο κόσμος.
Κλαίνε τα παραθύρια και αναστενάζουν τα δεντρά, στο κήπο
Έφυγαν όλοι και δεν τα κλείσανε καλά, τα παραθύρια.
Τώρα το σπίτι, τα παραθύρια, τα δεντρά και οι πόρτες,
όλα στενάζουν και πονούν στην μοναξιά τους.
Στενάζουνε, πονούν και κλαίνε.
Η Κυρά Ασπασία, μέσα από μένα κοίταζε τον κόσμο,
τη θάλασσα και τ'άστρα, λέει το παραθύρι...
Έφυγε ξαφνικά την νύχτα, είπαν οι συγγενείς την άλλη μέρα,
και με άφησε ανοιχτό.
Κυρά Ασπασία, στα παραθύρια, στις πόρτες, στα λουλούδια της αυλής,
σε όλους λείπεις, όλοι σε ψάχνουν, όλοι σε ζητούν.
Και τα λουλούδια, απότιστα απομείναν, ξεράθηκαν.
Μα λείπεις πιο πολύ στη παραθιά σου και στον καθρέπτη τον παλιό.
Τα όμορφα σου τα μαλλιά, και ας ήταν άσπρα,
κάθε πρωί τα χτένιζες, με το χτενάκι το παλιό,
δώρο της Μάνας σου.
Και τον ρωτούσες, τον καθρέπτη, αν ήσουν πάντα όμορφη και ωραία!
Και η παραθιά σου αμοναχή κ'αυτή, με στενοχώρια, κάθε βράδυ.
Φωτιά δεν έχει και πάντα κρύα είναι, κανένα δεν ζεσταίνει πια
Και ο λύχνος ο παλιός, και αυτός, δεν έχει λάδι,
Το ξόδεψε φωτίζοντας τη μοναξιά της νύχτας.
Κυρά Ασπασία, πού πήγες και μοναχούς μας άφησες;
Δεν το φοβάστε τον Θεό, Κυρά Ασπασία;

gsd

Democrazia

Democratia delenda est ?

Esiste ancora la Democrazia in Europa? Intendo non la democrazia formale, ma quella sostanziale. La mia impressione, basata sulla struttura amministrativa della Comunità Europea di oggi, e che i popoli europei, rappresentati dai loro parlamenti nazionali e dalle banche nazionali non contano più assolutamente nulla. Devono solo accettare le delibere e le normative della Comunità Europea e pagare delle notevoli sanzioni se non applicate! Sono coltivati interessi impropri ed estranei per i popoli europei: Miele, Vino, Olio di Oliva, Muri ai confini degli stati, Politica estera inesistente, Politica di Difesa comune, Immigrazione, Energia ….

Se il Parlamento Europeo forse veramente sovrano e al di sopra dei governi nazionali sarebbe una benedizione. Sfortunatamente non lo è.

Oggi, ora in questo momento, siamo nelle mani di una Oligarchia Politica che gestisce, controlla e decide tutto, ma non alla luce del sole, ma dietro alle quinte.

Questa Oligarchia Politica, in nome di una governabilità indefinita, gestisce un potere abnorme, improprio, ma sopratutto sta distruggendo le basi della Democrazia.

Pensavo che i tempi dei Re Padroni e dei Capi assoluti fossero morti e sepolti ! 

La democrazia è solo un sogno lontano nel tempo?