Η ΜΙΝΩΊΤΙΣΣΑ  ΜΟΥ

Περάσανε τα χρόνια, πολλά,

εγγράψανε ιστορίες , οι καιροί,

μα δεν σε ξέχασα.

Στην καρδιά μου σ' έχω, φυλαχτό.

Και σε κρατώ, σφιχτά δεμένη.

Με Χρυσές κλωστές και Ξόμπλια,

κόκκινα και χρωματιστά,

δεμένη σέχω

Κουρασμένος, γυρίζω πίσω, πάντα,

να σε ξαναδώ και να σε συναντήσω.

Στα μονοπάτια τα παλιά,

και ερημωμένα νάνε, δεν πειράζει

g.s.d.

I Misteri del nostro Mondo

  L'occhio del deserto, Mauritania. E' un esempio delle infinite cose che ancora non siamo in grado di capire e di conoscere.

E' necessario trovare un modo per usare meglio anche il deserto. Penso che sia possibile.

Magari creando delle oasi artificiali, utilizzando l'energia solare e creando architetture con l'uso della sabbia solidificata.

Le fotografie sono del Google Earth 

Alla prossima