Τα Λόγια τα Θεατρικά.

Στις απιστίες των Θεών, στη σκηνή,
άνοιξαν τα παλάτια, ανέλεκτα!
Τις σκέψης και του λόγου τα καμώματα,
οι μεγάλοι και οι σκεπτόμενοι φρονούν!
Τι έχουμε για σήμερα;
Άνοιξε η αυλαία των παραστάσεων;
Τι Θεατρικές ουτοπίες, μας προσφέρετε;
Σε ποιας Θεάς βωμό θα θυσιάσετε σήμερα;
Στης Ανδρομάχης λέτε;
Ήταν βάρβαρη, η Ανδρομάχη, φίλοι μου!
Πάλι ανθρώπινες αδυναμίες στη σκηνή;
Έν τυφλώ υποταγή στους Θεούς πάλι, πάλι!
Απιστίες Θεών, γυναικών και ανδρών,
δάση που περπατούν στους ορίζοντες...
Άλυτες περιπεπλεγμένες περιπλοκές!
Πολέμους και μάχες τρομερές,
αγάπης, κακίας, και θυμού και εκδικήσεων!
Οι πλείστοι των ανθρώπων είναι κακοί...
Θα βάλετε όμορφες μάσκες σήμερα;
Μαύρες σαν την Νύχτα η όλες κόκκινες σαν το Αίμα;
Και για τα μικρά παιδιά;
Τίποτε, τα μικρά παιδιά είναι αθώα!
Μόνο των αμαρτιών των γονέων τους,
φέρνουν το βάρος!

γ.σ.δ.